Kır Zincirini

Selma Çalışkan
Yaşam Koçu, Kişisel Gelişim Uzmanı
“Şunu hatırlayalım ki; ifade bulmayan, bilince gelmeyen her şey kendini tekrarlamaya mecburdur. Bilinçaltımızdaki karanlık mağaralara girip, kilitli sandıkları açmadığımız müddetçe içinden çıkamadığımız döngülerimizi ‘talihsizlik’ olarak nitelemeye mahkumuz.”
“Dedesi erik yemiş, torununun dişi kamaşmış” derken yaptıklarımızın soyumuza olan etkisine ne güzel vurgu yapmış atalarımız.
Mark Wolynn, Seninle Başlamadı kitabında “Ailemizin hikâyesi, bizim hikâyemizdir. Hoşunuza gitsin veya gitmesin, bu bizim içimizdedir, bize aittir…” derken ömür köprümüzde bizi sekteye uğratan, önümüze koyulan setlerin çoğunun atalarımız tarafından kurulan, aşılması gereken bariyerler olabileceğine dikkat çekerek dönüştürmemiz gereken noktalar olduğuna işaret etmektedir.
Atalarımızın yaşadığı ağır kader ve travmalar, bizlere kadar intikal edip yaşam döngümüzde olumsuzluklar deneyimlememize neden olabiliyor. Peki neden? Çünkü görülmek istiyor. Fark edilmek, yarım kalmışlıklardan sıyrılmak istiyor. Özgürleşmek istiyor.
Şunu hatırlayalım ki; ifade bulmayan, bilince gelmeyen her şey kendini tekrarlamaya mecburdur. Bilinçaltımızdaki karanlık mağaralara girip, kilitli sandıkları açmadığımız müddetçe içinden çıkamadığımız döngülerimizi “talihsizlik” olarak nitelemeye mahkumuz.
Bilinçaltımızı etkileyen DNA’mız, yani “bilgi bankamız” aracılığıyla genetik ve epigenetik hiçbir bilginin kaybolmadığı; nesilden nesile, toplumdan topluma aktarıldığı bilincine varabildik mi?
Evet, atalarımız savaşlar görmüş, göçler yaşamış, yokluklar çekmiş. Yeri gelmiş farklı etnik kökenlerle harmanlanmış, farklı kültürlerle yoğrulmuş. Başka milletlerin zulmüne uğramış, topraklarından sürülmüş olabilir. Evet, bunlar yaşanmış ve geçmişte kalmış ama asla unutulmamış. Atalarımızın bu döngüleri farklı şekillerde yansımış, karabasan gibi çökmüş hayatımıza.
Peki bizler ne yaptık? “Kahpe felek” diye iç geçirip boyun eğmek yerine kafayı kaldırıp “Neden?” diye sorgulama yoluna girebildik mi? Dünyaya sıfır noktasında gelirken annemiz ve babamız aracılığıyla atalarımızın hangi etkilerini üzerimize aldığımızı, hangi yüklerin hamalı olduğumuzu ve hangi inançları yaşamımıza entegre ettiğimizi hiç düşündük mü?
Borç altında yaşarken, kim bilir hangi dedemizin borç yükünü yüklenip “senin yerine ben” diyerek haddimizi aştığımızı fark edebildik mi? Ya da “eksik etek” diye hor görülen hangi ninemizin acısını yüreğimizde hissedip, onunla kendimizi özdeşleştirerek, cinsiyetimizden utanıp kendimizi değersizlik duygusu içinde kıvranırken görebildik mi?
Belki dışlanmışız anlam veremediğimiz bir şekilde; etnik kökeninden dolayı yok sayılan bir atanın kaderine sadık olduğumuz için… Ama biz bunu algılayabildik mi? Hangi uğradığı ihaneti hazmedemeyen atamızın gözyaşını sahiplenip, öfke ateşi ile yanarak intikam hırsıyla dolu bir ömür geçirip de midemizi, ciğerlerimizi yıprattık, kim bilir?
Hangi büyük dedemizin yolundan giderek derbeder bir hayat yaşadık da düzenli bir ilişki kuramadık? Hangi atamızın yaptığı hatanın bedelini hayata tutunamayarak bizler ödedik? Bilmeden, fark etmeden hangi kısır döngülerin girdabında debelenip durduk. En son ne zaman gözyaşlarımız içinde boğulurken “imdat” çığlıklarımızı duyuramadık da tüm yaşadıklarımıza “kader” deyip sustuk?
Söyle ne zaman? Ve daha ne kadar bu gaflet uykusunda kâbus dolu gecelere uyanacağız?
Evet, ebeveynlerimizi değiştiremeyiz, atalarımızın kaderini değiştiremeyiz; ancak onları ve kaderlerini görerek, kabul ederek, onları algılayış biçimlerimizi değiştirerek bizdeki olumsuz etkilerini dönüştürüp zincirin halkasını kırabiliriz. Yeter ki yüzleşmeye hazır olalım. Yeter ki bilinçaltımızın derinliklerindeki o karanlık mağaraya girme cesaretini gösterebilelim. Sen hazır ol yeter ki; bunun için birçok yöntem var. Alman terapist Bert Hellinger tarafından geliştirilen ve dünyaya yayılan Aile Dizimi de bunlardan biri.
Haydi al, kabul et! Sen başla! Sen yap! Zincirin ilk halkasını kıran sen ol! Şimdi değilse ne zaman?
Belki de hayatının en kazançlı deneyimini yaşayarak hayatının en büyük sırrını keşfedeceksin ve yaşamını dönüştüreceksin. Değmez mi bu adımı atmaya? At gözlüğü ile daha ne kadar bakacaksın hayata? Sana ait olmayan bir döngüyü daha kimin için, hangi atan için sırtlanacaksın omuzlarına?
Düşün! Yaşayacağın bir deneyimle, nereden ve neden geldiğine anlam veremediğin problemini oluşturan kaynak ve faktörler, izleyicisi olduğun bir ortamda temsilciler aracılığıyla gözlerinin önüne serilse; o karanlık mağaralara girilse, aydınlansa ve farkındalığına sunulsa nasıl olurdu sence?
Bence çok güzel olurdu. Çünkü bu çalışmalar ile beraber düğümler çözülüp gerçekler bilince düşüyor; bilince düşmesi ile beraber çözülmeler başlayıp şifa yolu açılıyor.
Kim bilir, Joseph Campbell‘ın dediği gibi: “Aradığınız hazine, belki de girmekten korktuğunuz o mağarada saklıdır.” Korkma, gir ve gerçeklerle yüzleş. Atalarının kaderini taşımak zorunda değilsin. Hatırla, o “kader” onlara aitti. O, onların yaşam hikâyesiydi. Yaşandı ve bitti.
Sen onlar gibi yapmak zorunda değilsin. Sen farklı yapabilirsin. Sen kendi hikâyeni yazabilirsin. Onların ağır yüklerini onlara bırak, kendi kaderinin yoluna git. Kendini ve gelecek neslini prangalardan kurtarıp özgürleşmek için şimdi, şu an tam zamanı.
Haydi! KIR ZİNCİRLERİNİ!
Gelin şimdi hep beraber, başta ebeveynlerimiz olmak üzere tüm atalarımızı sevgi ile kabul edelim, onları onurlandıralım ve onlardan sevgi, güç, bolluk ve bereket enerjisini alıp yolumuza devam edelim. Ve tabii ki kendimizi hatırlayalım. Dünya deneyimlerimizde yaşadığımız zorlukların nedenini fark etmediğimiz her şey için önce kendimizden bir ÖZ’ür dileyelim.
Yaşadığım zorlukların nedenini daha önce fark etmediğim için kendimden; özür dilerim. Lütfen beni affet. Seni seviyorum ve gösterdiğin dirayet için teşekkür ediyorum.
Selma Çalışkan
Yaşam Koçu, Kişisel Gelişim Uzmanı
NOT: Bu metinde bahsedilen “karanlık mağaralara girmek” ve “yüzleşmek” ifadeleri sembolik olup kişisel farkındalık süreçlerini temsil eder. Eğer ağır klinik depresyon, panik atak veya PTSD (Travma Sonrası Stres Bozukluğu) gibi durumlar yaşıyorsanız, bu tür derin bilinçaltı çalışmalarını bir psikolog veya psikiyatrist eşliğinde yürütmeniz hayati önem taşır.
Yazının Tamamı Koru Coaching Magazine 2024 Temmuz Sayısında
0 yorum